Minning um Ástu Ingvarsdóttur (25.03.08)

Ásta Ingvarsdóttir fæddist í Reykjavík 4. nóvember 1955 og andaðist á heimili sínu, Leiðhömrum 44 í Reykjavík, 13. mars síðastliðinn. Foreldrar hennar eru hjónin Ingvar Þorsteinsson, húsgagnasmíðameistari í Reykjavík, f. 28. maí 1929, og Steinunn Guðrún Geirsdóttir, húsfreyja, f. 31. jan. 1930. Ásta var þriðja elst fimm systkina. Hin eru Rebekka, f. 24. mars 1951, d. 12. febrúar 2008, Bergljót, f. 8. feb. 1954, Þorsteinn, f. 19. mars 1960 og Geir Örn, f. 9. apríl 1967.

Ásta giftist 7. júní 1975 Brynjólfi Eyvindssyni, lögmanni, f. 1953 í Reykjavík 8. desember. Foreldrar hans eru Eyvindur Ólafsson, járnsmiður, f. 1. apríl 1926, d. 25. apríl 1996 og Bjarndís Bjarnadóttir, húsfreyja, f. 16. júlí 1927. Börn þeirra Ástu og Brynjólfs eru Auður, f. 16. september 1976, unnusti Haraldur Ágúst Sigurðsson, f. 23. júní 1974, Inga Lillý, f. 8. desember 1979, eiginmaður Þorsteinn Gunnarsson, f. 27. nóvember 1978, og Bjarni, f. 9. apríl 1985, unnusta Sigrún Ívarsdóttir, f. 10. desember 1988.

Ásta Ingvarsdóttir hóf störf hjá VSÓ Ráðgjöf árið 1972, þá tæplega 17 ára að aldri. Þegar hún lést langt um aldur fram, aðeins 52 ára, hafði hún starfað hjá fyrirtækinu í næstum 36 ár. Fyrstu árin var hún tækniteiknari ásamt því að sinna skrifstofustörfum en síðar voru henni falin ábyrgðarmeiri störf og seinni hluta starfsferils síns var hún skrifstofustjóri hjá fyrirtækinu. Öllum störfum sínum sinnti hún af mikilli alúð, natni og dugnaði. Hún leysti öll verkefni átakalaust, var fljót að tileinka sér nýja tækni og nýtti hana óspart. Hún var einn af máttarstólpum fyrirtækisins.

Glaðværð var henni í blóð borin. Á sinn hógværa hátt smitaði hún umhverfi sitt með gleði, bjartsýni og trú á bjarta framtíð. Ásta var traustur félagi og trú vinum sínum og samstarfsmönnum. Hún naut mikillar virðingar meðal samstarfsmanna sinna og átti trúnað þeirra. Mörgum þótti gott að leita til hennar þegar eitthvað bjátaði á. Hún var ávallt tilbúin að hlusta. Hún var lipur að leysa úr vandamálum, úrræðagóð og hún vakti með þeim sem sneru sér til hennar nýja von og blés mörgum bjartsýni í brjóst.

Ásta háði langa baráttu við krabbamein. Hún háði marga harða orrustu í því stríði og hafði í mörgum þeirra sigur. Eftir hverja meðferðina á fætur annarri kom hún sigrihrósandi til baka full gleði og bjartsýni tilbúin til að takast á við næstu verkefni. Máttarvöldin þurftu að taka á öllu sínu og loks varð hún að játa sig sigraða. Glaðværðin og bjartsýnin hafa án efa gert henni lífið léttara í þessari erfiðu baráttu.

Við samstarfsfólk hennar kveðjum góðan vin og frábæran starfsfélaga með miklum söknuði. Við vitum mæta vel að síst mundi Ástu líka það að félagar hennar og vinir legðust í depurð. Minningar um góðan starfsfélaga og traustan vin munu hjálpa okkur til að takast á við sorgina með þeim hætti sem hún hefði kosið. Þótt missir okkar samstarfsmanna Ástu sé mikill er hann þó mestur hjá fjölskyldu hennar. Við sendum Binna, Auði, Ingu Lillý, Bjarna og allri fjölskyldu Ástu innilegustu samúðarkveðjur.